(augustus 2013)
Vroeger...
Vroeger...
...zorgde een goed betaalde journalist dagelijks voor exclusief nieuws,
...verdrongen de adverteerders zich om daar tegen grof geld op mee te liften,
...nam een uitgever de verspreiding daarvan voor zijn rekening,
...snapte iedere lezer, kijker en luisteraar dat hij daarvoor een rekening kreeg.
Vroeger...
...was dat een perfect model.
Maar nu...
...is iedere Nederlander uitgever geworden,
...is er een overvloed aan informatie,
...hebben adverteerders hun eigen platforms gecreëerd,
...hangen journalisten samen met hun bazen aan de defecte noodrem.
En straks...
...zijn zenders en ontvangers definitief hun klassieke rollen kwijt,
...is het traditionele uitgeefmodel van de aardbodem verdwenen,
...zijn de journalistieke middelen en uitingsvormen talrijker dan ooit,
...en heeft de maatschappij nog steeds behoefte aan betrouwbare informatie.
In slechts enkele generaties tijd is toegang tot relevante informatie veranderd van een voorrecht voor de elite in een vanzelfsprekendheid voor iedere Nederlander. De implicaties van die kennisrevolutie zijn gigantisch, voor elk onderdeel van onze maatschappij. En niet in de laatste plaats voor de groep die zich in die revolutie zowel spelbepaler als machteloos slachtoffer voelt: de journalistiek.
De disruptieve kracht van internet heeft niet alleen het vak zelf, maar vooral ook de uitgeefmodellen van de producten die er traditioneel uit voortkwamen, volkomen overhoop gegooid. Wat volgde is een periode van verwarring, verlamming en chaos binnen de beroepsgroep.
